ഈ ഞായറാഴ്ച ഒരു സാധാരണ പരിശീലന ദിവസം പോലെയാണ് തുടങ്ങിയത്. കഴിഞ്ഞ ശനിയാഴ്ച പഠിച്ച കുതിത്തു മെട്ടടവ് (Kuthithu Mettu Adavu) ഞങ്ങളുടെ വിദ്യാർത്ഥികൾ പരിശീലിക്കുകയായിരുന്നു — ശരീരം പതുക്കെ ഓർത്തെടുക്കും വരെ ചുവടുകൾ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ട്. അപ്പോഴാണ് മൂന്ന് പുതിയ അംഗങ്ങൾ ഊഷ്മളമായ പുഞ്ചിരിയോടെ കടന്നുവന്ന് ഞങ്ങളുടെ കമ്മ്യൂണിറ്റി ക്ലാസിൽ ചേർന്നത്. ആദ്യ ദിവസം എപ്പോഴും പല വികാരങ്ങളുടെ ഒരു കൂടിച്ചേരലാണ് — ആവേശം, ജിജ്ഞാസ, അൽപ്പം പരിഭ്രമം, പിന്നെ തീർച്ചയായും ആ ആദ്യ ചലനങ്ങൾ വെക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വേദനയും! അവർ തങ്ങളുടെ ആദ്യ നമസ്കാരം പഠിച്ചു; ഭരതനാട്യത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ചലനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഈ കലാരൂപത്തിന് പിന്നിലെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ഒരു ചെറിയ ആമുഖവും ലഭിച്ചു. ചെറിയ ചുവടുകൾ, ഒരുപാട് ആവർത്തനങ്ങൾ, കുറച്ച് തെറ്റുകൾ, നിറയെ പുഞ്ചിരികൾ. അതാണ് പഠനത്തിന്റെ ഭംഗി — എല്ലാവരും എവിടെയെങ്കിലും നിന്ന് തുടങ്ങുന്നു. അവരെ സംബന്ധിച്ച് ഈ ഞായറാഴ്ച വെറുമൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു.
ഫലം
മൂന്ന് പുതിയ അംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ആദ്യ നമസ്കാരം പഠിച്ചു; ഭരതനാട്യത്തെയും അതിന്റെ ചലനങ്ങളെയും ചരിത്രത്തെയും അവർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.
(ഞങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചത്)
ഈ പ്രവർത്തനം നിങ്ങൾക്കും നടത്താം. aikyam space-ന് കടപ്പാട് നൽകുന്നിടത്തോളം, ഈ കുറിപ്പ് പകർത്താനും മാറ്റം വരുത്താനും പങ്കുവെക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഫോട്ടോകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. (Creative Commons ലൈസൻസ് CC BY 4.0)







